Z ogromnym żalem, zawiadamiamy, że dziś na Wieczną Wartę odszedł śp. hm. Aleksander Sekulski. Harcmistrz Aleksander Sekulski (ps. Czarny Sęp), ur. 12 grudnia 1933 r. w Gnieźnie, wstąpił do harcerstwa 20 kwietnia 1945 r. Po okresie próbnym rozkazem z 15 maja 1945 r. został przyjęty do 3 Drużyny Harcerzy im. Henryka Sienkiewicza przy Szkole Powszechnej nr 1 w Gnieźnie. Przyrzeczenie Harcerskie złożył 20 września 1945 r. na ręce hufcowego hm. Franciszka Szeszuły. Stopnie harcerskie zdobywał w następujących latach: młodzik – 1945, wywiadowca – 1946, ćwik – 1948, przewodnik – 1958, podharcmistrz – 1962, harcmistrz – 1964. W 1947 r. przeszedł do 13 Drużyny Harcerzy im. Stefana Żeromskiego przy węźle PKP w Gnieźnie, gdzie pełnił funkcję zastępowego oraz gospodarza drużyny. 1 października 1949 r. został drużynowym 2 Drużyny Zuchów przy Szkole Powszechnej nr 2. Funkcję tę pełnił do marca 1950 r., tj. do czasu przejęcia harcerstwa przez Związek Młodzieży Polskiej (ZMP). Po odbyciu służby wojskowej powrócił do harcerstwa, obejmując w 1958 r. funkcję drużynowego 13 Drużyny Harcerzy im. Adama Mickiewicza przy Szkole Podstawowej nr 4 w Gnieźnie. Ze względu na dużą liczbę harcerzy pochodzących z rodzin kolejarskich doprowadził do zmiany patrona drużyny na Stefana Żeromskiego, przejmując tym samym tradycje drużyny kolejowej. Pod jego komendą drużyna dynamicznie się rozwijała i w 1959 r. utworzyła szczep, który w 1963 r. przyjął imię Powstańców Wielkopolskich. Z czasem skupiał on ponad 700 członków w 10 drużynach oraz krąg instruktorski. W 1963 r. w hufcu nastąpiła zmiana numeracji drużyn. Drużyna przy Szkole Podstawowej nr 4 otrzymała numer 1 i imię „Lech”, co skłoniło do kontynuowania tradycji pierwszej drużyny z okresu międzywojennego. Z inicjatywy druha Aleksandra w 1964 r. I Szczep, jako pierwszy w Gnieźnie, otrzymał sztandar, który potajemnie został poświęcony przez ks. Jankowskiego w Jarocinie. W latach 1972–1974 był Komendantem Gminnego Związku Drużyn w gminie Gniezno. W 1974 r., wobec zarzutów Dyrekcji Szkoły dotyczących braku przynależności do PZPR, zrezygnował z prowadzenia harcerstwa w tym środowisku. Nie zaprzestał jednak działalności instruktorskiej – przy Komendzie Hufca utworzył Krąg Instruktorski „Lech”, skupiający instruktorów, którzy wraz z nim opuścili I Szczep. W latach 1982–1983 pełnił funkcję drużynowego 23 Drużyny Harcerzy Starszych przy Liceum Medycznym w Gnieźnie. W 1986 r., w wyniku powstania szkoły przy PKP, reaktywował 13 Kolejową Drużynę Harcerzy przy Lokomotywowni w Gnieźnie, będąc jej drużynowym do 1996 r. W 1997 r. zaprojektował i ufundował sztandar 13 Drużyny, który został wręczony „Błękitnej Trzynastce” na Cmentarzu Wojennym pod Monte Cassino podczas wyprawy drużyny do Włoch na uroczystości 200-lecia powstania „Mazurka Dąbrowskiego”. W 1990 r. doprowadził do poświęcenia „Pomnika Harcerskiej Pamięci”, co miało miejsce podczas VI Ogólnopolskiego Złazu Kolejowych Drużyn Harcerskich, którego był również organizatorem. W 1994 r. powołał Krąg Starszyzny Harcerskiej, którego był przewodniczącym. Obok bezpośredniej pracy z młodzieżą pełnił liczne funkcje instruktorskie. W latach 1962–1972 był członkiem Komendy Hufca, w latach 1972–1982 zastępcą komendanta hufca, a w latach 2009–2011 komendantem Hufca Gniezno. W latach 1973–1994 przewodniczył Komisji Kształcenia i Stopni Instruktorskich, a w latach 1984–1986 był przewodniczącym Komisji Rewizyjnej Hufca. Od 2009 r. pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Historycznej. Równolegle działał na szczeblu chorągwi: w latach 1970–1974 był członkiem Rady Chorągwi, w latach 1975–1979 członkiem zespołu Komendy Chorągwi ds. ekonomicznych, a w latach 2004–2008 działał w zespole ds. wychowania duchowego. Przez wiele kadencji był wybierany do Komisji Rewizyjnej Chorągwi, kolejno jako członek, zastępca przewodniczącego oraz przewodniczący. W 2008 r. został wybrany do Komendy Wielkopolskiej Rady Seniorów jako kronikarz, a od 2012 r. pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego, z której zrezygnował w 2018 r. Był członkiem Kapituły Honorowej Odznaki „Wielkopolskim Seniorom i Starszyźnie ZHP”. W 1972 i 1993 r. był delegatem na Zjazd ZHP. Po wprowadzeniu ośmioklasowej szkoły podstawowej pracował w zespole Głównej Kwatery nad programem stopnia „Odkrywca” dla harcerzy klas ósmych. Podczas Światowego Zlotu Harcerstwa „Gniezno 2000” organizował oprawę Mszy Świętej odprawianej dla uczestników zlotu na Placu św. Wojciecha. Druh Aleksander był współorganizatorem budowy oraz inicjatorem poświęcenia „Pomnika Harcerskiej Pamięci”. Z jego inicjatywy i według jego projektu wmurowano tablice pamiątkowe z okazji 70-lecia harcerstwa wielkopolskiego oraz Światowego Zlotu Harcerstwa „Gniezno 2000” na kościele pw. św. Jerzego, a także z okazji 100-lecia skautingu w Gnieźnie na Szkole Podstawowej nr 1 przy ul. św. Jana 2. Ponadto powstał obelisk ku czci Ksawerego Zakrzewskiego – współorganizatora skautingu w Wielkopolsce – w Goślinowie (gmina Gniezno). Poza działalnością w ZHP aktywnie działa również w Towarzystwie Pamięci Powstania Wielkopolskiego 1918/1919, Polskim Towarzystwie Numizmatycznym oraz Polskim Towarzystwie Turystyczno-Krajoznawczym, pełniąc w tych organizacjach odpowiedzialne funkcje. Cześć JEGO pamięci! Kto raz przyjaźni poznał moc, Nie będzie trwonić słów. Przy innym ogniu, w inną noc Do zobaczenia znów.